تبلیغات افزایش بازدید و افزایش فروش در ارم بلاگ
مشاوره آنلاین روانشناسی به فارسی زبانان خارج از ایران
دیگه نگو شام چی بپزم !! ○مجله آشپزی شکمو○
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
امروزه به دلیل سرعت بالای زندگی، اختلالات اضطرابی بسیار رایج است. با این حال، این مشکل تنها بزرگسالان را تحت تاثیر قرار نمی دهد. برخلاف تصور بسیاری، کودکان نیز ممکن است از اضطراب رنج ببرند. در واقع، مطالعات اخیر نشان می دهد که حدود 2.5 درصد از کودکان بین 5 تا 9 سال این نوع ناراحتی را تجربه می کنند.
در این پست، به بررسی چیستی اضطراب دوران کودکی، علل احتمالی و نحوه تشخیص آن می پردازیم تا به درستی به آن رسیدگی کنیم.
اضطراب دوران کودکی یک واکنش عاطفی است که در کودکان به صورت نگرانی یا ترس در موقعیتهایی که بهعنوان تهدیدکننده درک میکنند، ظاهر میشود، حتی اگر تهدید خاصی همیشه وجود نداشته باشد. این واکنش عاطفی می تواند شبیه ترس باشد، اما از این جهت متفاوت است که اضطراب می تواند حتی در غیاب یک تهدید واقعی یا فوری رخ دهد.
بر خلاف ترس های رشدی معمولی، که بخشی طبیعی از رشد و سازگاری کودک است (ترس از تاریکی یا حیوانات)، اضطراب دوران کودکی با نامتناسب بودن با موقعیت و تداوم در طول زمان مشخص می شود.
چه چیزی می تواند باعث ایجاد اضطراب در کودکان شود
اضطراب دوران کودکی می تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد که به طرق مختلف بر کودکان تأثیر می گذارد.
این عوامل می توانند درونی یا بیرونی باشند و اغلب با یکدیگر تعامل دارند تا بر سطح اضطراب کودک تأثیر بگذارند:
اضطراب استعداد ژنتیکی می تواند ارثی باشد، به خصوص اگر یکی از والدین یا هر دو اختلالات اضطرابی داشته باشند.
رشد عصبی زیستی تغییرات در مغز و سیستم های عصبی شیمیایی می تواند برخی از کودکان را در برابر اضطراب آسیب پذیرتر کند.
تغییر در محیط خانواده طلاق، نقل مکان یا خواهر و برادر جدید می تواند باعث استرس و اضطراب در کودکان شود.
فشارهای مدرسه فشار تحصیلی و اجتماعی در مدرسه می تواند منبع مهمی از اضطراب باشد.
رویدادهای آسیب زا تجربیاتی مانند سوء استفاده، خشونت یا از دست دادن یکی از عزیزان می تواند باعث اضطراب شود.
رویدادهای استرسزا موقعیتهایی مانند آزمونهای مدرسه یا درگیریهای خانوادگی میتوانند باعث ایجاد اضطراب شوند، بهویژه بدون استراتژیهایی برای مدیریت استرس.
سبک والدینی والدین بیش از حد محافظت کننده یا کنترل کننده می تواند توانایی کودک را برای رویارویی با چالش ها محدود کند و اضطراب را افزایش دهد.
درگیری های خانوادگی درگیری های مداوم در خانه می تواند به اضطراب در کودکان کمک کند.
انتظارات بیش از حد فشار برای برآورده کردن انتظارات تحصیلی یا اجتماعی بالا می تواند باعث اضطراب شود.
تعاملات اجتماعی مشکلات در روابط با همسالان یا قلدری می تواند باعث افزایش اضطراب اجتماعی در کودکان شود.
شناسایی اضطراب در کودکان می تواند چالش برانگیز باشد، زیرا علائم آنها می تواند بسیار متفاوت باشد.
با این حال، علائم و نشانههای خاصی وجود دارد که ممکن است نشان دهد کودک اضطراب دارد:
اختلال اضطراب عمومی
توضیحات: نگرانی بیش از حد و مداوم در مورد چندین حوزه زندگی که کنترل آن دشوار است.
علایم: بی قراری مداوم، خستگی، مشکل در تمرکز، تحریک پذیری، درد فیزیکی.
اختلال اضطراب اجتماعی
توضیحات: ترس شدید از موقعیت های اجتماعی که ممکن است کودک احساس کند مورد قضاوت یا تحقیر قرار گرفته است.
علایم: از موقعیت های اجتماعی، خجالتی شدید، قرمزی، تعریق، لرزش خودداری کنید.
اختلال وسواس فکری عملی
توضیحات: وجود وسواس (افکار مزاحم) و اجبار (رفتارهای تکراری) که برای رفع اضطراب انجام می شود.
علایم: افکار وسواسی و رفتارهای اجباری.
اختلال استرس پس از سانحه
توضیحات: بروز علائم پس از یک رویداد آسیب زا یا بسیار استرس زا.
علایم: خاطرات مزاحم، کابوسهای شبانه، هوشیاری بیش از حد، از مکانها یا افراد مرتبط دوری میکند.
فوبیای خاص
توضیحات: ترس شدید و غیرمنطقی از اشیاء یا موقعیتهای خاص که نشاندهنده خطر کم یا بدون خطر واقعی است.
علایم: ترس شدید از اشیا یا موقعیت ها.
اختلال اضطراب جدایی
توضیحات: ترس بیش از حد از جدا شدن از مراقبان اصلی یا خانه، که در کودکان خردسال رایج است اما می تواند ادامه یابد.
علایم: شکایات جسمی، گریه شدید هنگام جدا شدن از والدین، مشکل در رفتن به مدرسه.
شایع ترین اختلالات اضطرابی دوران کودکی
اختلال اضطراب عمومی نگرانی بیش از حد و مداوم در مورد چندین حوزه زندگی که کنترل آن دشوار است. بی قراری مداوم، خستگی، مشکل در تمرکز، تحریک پذیری، درد فیزیکی.
اختلال اضطراب اجتماعی ترس شدید از موقعیت های اجتماعی که در آن کودک ممکن است احساس قضاوت یا تحقیر کند. از موقعیت های اجتماعی، خجالتی شدید، قرمزی، تعریق، لرزش خودداری کنید.
اختلال وسواس اجباری وجود وسواس (افکار مزاحم) و اجبار (رفتارهای تکراری) که برای رفع اضطراب انجام می شود. افکار وسواسی و رفتارهای اجباری.
اختلال استرس پس از سانحه ایجاد علائم پس از یک رویداد آسیب زا یا بسیار استرس زا. خاطرات مزاحم، کابوسهای شبانه، هوشیاری بیش از حد، از مکانها یا افراد مرتبط دوری میکند.
فوبیای خاص ترس شدید و غیرمنطقی از اشیاء یا موقعیت های خاص که نشان دهنده خطر کمی یا بدون خطر واقعی است. ترس شدید از اشیا یا موقعیت ها.
اختلال اضطراب جدایی ترس بیش از حد از جدا شدن از مراقبان اولیه یا خانه، که در کودکان خردسال رایج است اما می تواند ادامه یابد. شکایات جسمی، گریه شدید هنگام جدا شدن از والدین، مشکل در رفتن به مدرسه.
برای آرام کردن اضطراب در کودکان، ایجاد یک محیط امن و قابل پیش بینی از طریق برنامه های روزانه ثابت، که ثبات و عدم اطمینان را کاهش می دهد، بسیار مهم است.
تشویق ارتباط باز به کودکان این امکان را می دهد که احساسات خود را بیان کنند و احساس درک کنند، که می تواند ترس آنها را کاهش دهد. تکنیک های تمدد اعصاب، مانند تنفس عمیق، به کودکان کمک می کند تا در مواقع استرس، اضطراب خود را مدیریت کنند.
فعالیت بدنی منظم مفید است زیرا باعث بهبود سلامت جسمی و عاطفی می شود و اندورفین را آزاد می کند که استرس را کاهش می دهد. علاوه بر این، بزرگسالان باید مدیریت استرس سالم را الگوبرداری کنند، زیرا کودکان با تماشا کردن یاد می گیرند.
اگر اضطراب با وجود این اقدامات ادامه داشت، ممکن است لازم باشد از یک متخصص برای ارائه حمایت بیشتر و استراتژی های خاص تر کمک بگیرید.
یکی از رایج ترین رویکردها، درمان شناختی رفتاری (CBT) است. این شکل از درمان مبتنی بر این فرض است که افکار، احساسات و رفتارها به هم مرتبط هستند. CBT به کودکان کمک می کند تا الگوهای تفکر منفی یا تحریف شده ای را که به اضطراب آنها کمک می کند شناسایی و تغییر دهند. از طریق تکنیک هایی مانند بازسازی شناختی و قرار گرفتن تدریجی در موقعیت های ترسناک، CBT به کودکان اجازه می دهد تا با ترس های خود به شیوه ای کنترل شده و ایمن مقابله کنند و آن ها را کاهش دهند.
علاوه بر درمان، داروها ممکن است در موارد شدیدتر یا زمانی که درمان های دیگر موفقیت آمیز نبوده اند، گزینه ای باشد. داروهایی که برای درمان اضطراب در کودکان استفاده میشوند معمولاً شامل مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) هستند که به تعادل انتقالدهندههای عصبی در مغز و بهبود خلق و خوی کمک میکنند. اگرچه داروها می توانند مؤثر باشند، اما ضروری است که آنها توسط روانپزشک کودک یا متخصص اطفال با تجربه در زمینه سلامت روان تجویز و نظارت شوند.
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
مشاهده
وبلاگ وبلاگ نویسی برای کودکان
