وبلاگ وبلاگ نویسی برای کودکان
» عوارض جانبی شایع صرع در کودکان چیست؟
بایدها و نبایدها برای والدینی که فرزند مبتلا به صرع دارند
هر پدر و مادری از صمیم قلب فرزندان خود را دوست دارد و به آنها عشق میورزد. اما اگر فرزندانشان از صرع شکایت داشته باشند چه؟ آنگاه آرامش از زندگی آنها رخت برمیبندد. همیشه در قلب و ذهنشان این ترس وجود دارد که اگر در آن موقعیت در کنار فرزندشان نباشند، چه اتفاقی خواهد افتاد.
در کنار کودکی که از صرع رنج میبرد، والدین همیشه از سقوط اجتماعی میترسند. به دلیل این وضعیت، نه کودک و نه والدینش در معاشرت با دیگران راحت نیستند، اما این راه درستی برای پیشرفت نیست. آگاهی در مورد صرع، درک نیازهای فرزندتان و دانستن بایدها و نبایدها برای کودکان مبتلا به صرع نقش مهمی دارد.
علل صرع در کودکان چیست؟
مطلب مرتبط
تفاوت بین چربی های امگا 3 و چربی های امگا 6 چیست؟بنابراین ابتدا باید بدانیم که علل صرع میتواند در همه کودکان متفاوت باشد و همچنین میتواند با توجه به سن متفاوت باشد. در حالی که برخی از انواع صرع ارثی هستند، بسیاری از موارد صرع ایدیوپاتیک علل ناشناختهای دارند. برخی از کودکان به دلایل ارثی به صرع مبتلا میشوند. با این حال، علت دقیق حمله صرع ناشی از ژن هنوز مشخص نیست.
این ۱۰ نکته میتواند به شما در مدیریت شرایط پس از تشخیص صرع در فرزندتان کمک کند.
اطلاعات کامل کسب کنید. هنگامی که بیماری فرزندتان برای اولین بار تشخیص داده میشود، با تیم درمانی او درباره آنچه در پیش است صحبت کنید. به جزئیات مربوط به تأثیر صرع و تشنج بر فرزندتان بهدقت توجه کنید. لازم است نوع دقیق تشنج (یا انواع آن) را بشناسید و بدانید در صورت وقوع آنها چه اقداماتی باید انجام دهید.
روند درمان را بهدقت دنبال کنید. فراموش کردن مصرف دارو میتواند باعث بروز تشنج شود؛ بنابراین بسیار حیاتی است که فرزندتان داروها را دقیقاً طبق دستور پزشک مصرف کند.
اگر درمان فعلی فرزندتان مؤثر نیست یا عوارض جانبی ایجاد میکند، با تیم درمانی او درباره سایر گزینههای درمانی، مانند داروهای ضدتشنج متفاوت، رژیم کتوژنیک، کاشت تجهیزات پزشکی (ایمپلنت) و جراحی مشورت کنید.
با فرزندتان صادق و روراست باشید. درباره صرع به شیوهای متناسب با سن و سطح درک فرزندتان صحبت کنید و فضایی مثبت، صادقانه و صریح برای گفتگو ایجاد کنید. اطمینان حاصل کنید که صحبتهایتان درباره تشنج، شامل علائمی باشد که فرزندتان ممکن است پیش از وقوع آن احساس کند.
به فرزندتان کمک کنید تا از عوامل محرک تشنج دوری کند. عوامل خاصی مانند استرس، فراموش کردن نوبت دارو، کمخوابی و حتی نورهای چشمکزن میتوانند احتمال بروز تشنج را افزایش دهند. عوامل محرک تشنج در افراد مختلف متفاوت است و همه افراد لزوماً عوامل محرک مشخصی ندارند.
کودکان کمسنوسالتر برای دوری از عوامل محرک به کمک شما نیاز دارند، اما کودکان بزرگتر و نوجوانان مبتلا به صرع میتوانند بهتدریج یاد بگیرند که چگونه خودشان از این عوامل دوری کرده یا اثر آنها را به حداقل برسانند.
به علائم هشداردهنده توجه کنید. برخی از افراد مبتلا به صرع پیش از وقوع تشنج علائم خاصی را تجربه میکنند، مانند سرگیجه، اضطراب یا اختلالات بینایی (برای مثال، دیدن نورهای درخشان یا لکههای نوری).
دیگران را درباره صرع آگاه کنید. ابتلا به صرع ممکن است باعث شود فرزندتان احساس کند با همسالانش متفاوت است؛ این مسئله میتواند به احساس تنهایی یا ناامنی منجر شود. به اطرافیان فرزندتان — از جمله اعضای خانواده، دوستان و معلمان — کمک کنید تا وضعیت بیماری او را درک کنند. اطمینان حاصل کنید که بزرگسالان با کمکهای اولیه در زمان تشنج آشنا هستند تا در صورت بروز تشنج در حضور آنها، بتوانند اقدامات لازم را انجام دهند.
فرزندتان را تشویق کنید که از دوران کودکی خود لذت ببرد. اکثر کودکان مبتلا به صرع، در صورت رعایت اقدامات احتیاطی، میتوانند در فعالیتهای معمول دوران کودکی از جمله ورزش شرکت کنند. فعالیت و مشارکت اجتماعی به فرزندتان کمک میکند تا با جنبههای عاطفی ابتلا به صرع کنار بیاید و از دورانی پربار در کودکی لذت ببرد.
به نوجوانان قدرت عمل بدهید. همز
مان با افزایش استقلال فرزند نوجوانتان، بهصراحت درباره این بیماری و نحوه مدیریت آن با او صحبت کنید. به او کمک کنید تا انتخابهای مسئولانهای در سبک زندگی خود داشته باشد؛ کارهایی مانند مصرف بهموقع داروها بدون نیاز به یادآوری، داشتن خواب کافی و پرهیز از مصرف مواد مخدر و الکل.
به یاد داشته باشید که شرایط تغییر خواهد کرد. اگرچه بسیاری از کودکان با گذشت زمان و بزرگ شدن، بیماری صرع را پشت سر میگذارند، اما برای برخی دیگر، این بیماری مادامالعمر است. ممکن است لازم باشد برنامه درمانی فرزندتان بهمرور زمان اصلاح شود و او در نهایت برای ادامه درمان، تحت مراقبتهای ویژه بزرگسالان قرار گیرد.
به خودمراقبتی اهمیت دهید. بدون مراقبت صحیح از خود، نمیتوانید بهخوبی از فرزندتان مراقبت کنید. حتماً زمانی را به استراحت اختصاص دهید و به تغذیه سالم، ورزش منظم و خواب کافی توجه داشته باشید؛ با انجام این کارها، والد بهتری خواهید بود.
چگونه تشنج بر تنفس کودکان تأثیر میگذارد
اگر فرزند شما صرع دارد، باید تا حد امکان در مورد آن اطلاعات کسب کنید تا تشنجها به حداقل برسند. برخی از تشنجها باعث مشکلات تنفسی میشوند. یاد بگیرید که در طول تشنج چه کاری باید برای فرزندتان انجام دهید.
اگر فرزند شما به صرع مبتلا شده است، به گروه منتخبی از والدین و فرزندان پیوستهاید. محققان تخمین میزنند که تقریباً ۵۰۰۰۰۰ کودک یا کمی بیش از نیم درصد از کودکان، مبتلا به صرع هستند.
اگر فرزند شما دچار تشنج شدیدی شده است که در آن هوشیاری خود را از دست داده و به زمین افتاده است، ترسناک است. شما میخواهید آماده باشید و بدانید که در صورت تشنج فرزندتان چه کاری باید انجام دهید. علاوه بر این، میخواهید محیط مدرسه یا اردوگاه فرزندتان بداند که برای کمک به عزیزتان چه کاری باید انجام دهد.
آمادگی بسیار مهم است زیرا اگرچه صرع نادر است، اما میتواند کشنده باشد. مرگ ناگهانی غیرمنتظره در صرع (SUDEP) یک پدیده واقعی است و اغلب در طول تشنج رخ میدهد ، اگرچه ممکن است بدون تشنج نیز رخ دهد.
تشنج تونیک-کلونیک یا تشنج بزرگ و خطر
تشنجهای ماژور، که قبلاً تشنجهای بزرگ نامیده میشدند، دو مرحله دارند: تونیک و کلونیک. در طول مرحله تونیک، ممکن است فرزند شما به زمین بیفتد. دستها و پاهای او ممکن است کاملاً سفت شوند. ممکن است بزاق یا کف در دهان او ظاهر شود. اگر عضلات قفسه سینه او سفت شود، احتمالاً فرزند شما در تنفس مشکل خواهد داشت. عزیز شما ممکن است برای نفس کشیدن به سختی نفس بکشد.
در طول مرحله کلونیک، دستها و پاهای کودک شما به طور غیرقابل کنترلی به جلو و عقب تکان میخورند. اگر آنها ایستاده باشند، ممکن است به زمین بیفتند. تنفس هنوز تحت تأثیر قرار میگیرد.
تشنج تونیک-کلونیک ممکن است تنفس کودک شما را قطع کند و باعث آپنه شود. اگر تنفس به سرعت برقرار نشود، سطح اکسیژن کودک شما به راحتی تا حدی کاهش مییابد که تهدید کننده زندگی است. همچنین، اگر کودک شما تشنج داشته باشد و بدنش بلرزد، ممکن است نتواند هوای کافی را وارد مجاری هوایی خود کند و در نتیجه خفگی رخ دهد.
اگر صرع فرزند شما به خوبی کنترل نشده باشد و دچار تشنجهای شدید از جمله تشنج شود، بیشتر در معرض خطر قرار دارد . مشکل تنفسی در این نوع تشنجها رایج است و محققان معتقدند که مشکل تنفسی نقش مهمی در این مرگها دارد.
درمان صرع
دارو اولین خط درمان صرع است. بسیار مهم است که شما و فرزندتان درک کنید که مصرف دقیق دارو طبق دستور پزشک چقدر مهم است.
بدون شک فرزند شما نمیخواهد تشنج بزرگ (گراندمال) را تجربه کند، و شما مطمئناً نمیخواهید که آنها مجبور به تحمل آن شوند. ما از روشهای دیگری نیز استفاده میکنیم، از جمله رژیم کتوژنیک در صورت لزوم، تحریک عصب واگ و در صورت لزوم جراحی.
آموزش کمک به کودکانی که تشنج دارند
اگر فرزند شما دچار تشنج تونیک-کلونیک شده و در تنفس مشکل دارد، او را به پهلو بخوابانید تا از خفگی ناشی از بزاق یا مخاط جلوگیری شود. چیزی در دهان او قرار ندهید و سعی نکنید او را وادار به خوردن یا آشامیدن کنید. اگر تشنج بیش از پنج دقیقه طول کشید یا اگر فرزند شما پس از پایان تشنج نتوانست خوب نفس بکشد، با اورژانس تماس بگیرید .
همه مدارس فردی آموزشدیده در زمینه اختلال تشنج ندارند. درصد مربیان بهداشت مدارس متوسطه که برای کمک به دانشآموزان مبتلا به تشنج صرع آموزش دیدهاند، بسیار متفاوت است و طبق یک مطالعه، به طور متوسط ۱۸ درصد از آنها آموزش دیدهاند.
اگر فرزندتان مبتلا به صرع است، ما دستورالعملهایی برای شما و اطلاعاتی برای مدرسه فرزندتان ارائه میدهیم. فرزند شما ممکن است به دلیل تشخیص صرع، به ویژه اگر مشکلات یادگیری با آن مرتبط باشد، تسهیلاتی دریافت کند. حدود ۵۰٪ از کودکانی که صرع دارند، مشکلاتی در یادگیری دارند که برای آنها به کمک نیاز دارند.
آسیبهای سر میتوانند باعث تشنج شوند.
برخی از بیماریهایی که به مغز آسیب میرسانند، مانند تبهای خاص، تومورهای مغزی و عفونتها، نیز میتوانند باعث صرع شوند.
برخی از بیماریهای رشدی مانند سندرم آنجلمن، نوروفیبروماتوز، سندرم داون و توبروز اسکلروزیس نیز احتمال ابتلا به صرع را افزایش میدهند.
تغییرات در ساختار مغز در ۳ تا ۱۰ درصد موارد علت صرع است. نوزادانی که با چنین تغییرات ساختاری متولد میشوند، ممکن است در معرض خطر ابتلا به صرع باشند.
کودکان مبتلا به اوتیسم ممکن است در ۳ تا ۱۰ درصد موارد، تشنجهای صرع را نیز تجربه کنند.
معلولیتهای مادرزادی و عدم تعادل شیمیایی در بدن نیز میتوانند باعث صرع در نوزادان شوند.
صرع دوران کودکی چگونه بر زندگی کودک تأثیر میگذارد؟
کودکان مبتلا به صرع میتوانند در فعالیتهای مختلفی شرکت کنند و باید به انجام این کار تشویق شوند. با این حال، در مواردی که این بیماری در اثر هیجان یا استرس ایجاد میشود، میتواند چالشهایی وجود داشته باشد. چگونگی تأثیر صرع بر کودک شما در زیر آمده است:
اگر توانایی یادگیری کودک تحت تأثیر صرع قرار نگرفته باشد، در این صورت کودک مبتلا به صرع تواناییها و درک یکسانی با سایر کودکان دارد.
صرع میتواند باعث مشکلات رفتاری در کودک شود و توصیه میشود برای مقابله با این مشکلات از یک مشاور صرع کمک بگیرید.
در حالی که کودک مبتلا به صرع عمدتاً میتواند از ورزش و بازی لذت ببرد، بهتر است اقدامات احتیاطی لازم انجام شود و بر اساس حمله صرع کودک، بزرگسالان بر او نظارت داشته باشند.
فرزند شما به دلیل صرع چه مشکلاتی را ممکن است تجربه کند؟
کودکی که تشنجهای صرع او به سختی کنترل میشود، ممکن است دچار کمبود انرژی، خستگی و مشکلات توجه و رفتار شود. تواناییهای اجتماعی و توانایی یادگیری کودک نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد و منجر به کاهش عزت نفس شود.
کودکانی که تشنجهای صرع آنها نیز قابل کنترل است، اغلب مشکلات عاطفی را تجربه میکنند و ممکن است مشکلات رفتاری و یادگیری داشته باشند. در برخی موارد، خانواده باید از فرزند خود حمایت کامل کنند و به او کمک کنند تا از این چالشها بیرون بیاید.
بایدها و نبایدها در صورت ابتلای کودک به صرع؟
مراقبت و کنترل صرع میتواند چالشبرانگیز باشد. بنابراین، باید برای رسیدگی به کودک در صورت تشنج آماده باشید. در اینجا چند نکته وجود دارد که میتواند در این میان به شما کمک کند:
دوزها:
به کودک کمک کنید تا با دقت روی تشک بازی روی زمین دراز بکشد و اشیاء اطراف او را بردارید تا از هرگونه آسیبی جلوگیری شود.
کودک را به پهلو بخوابانید تا از خفگی ناشی از استفراغ یا بزاق جلوگیری شود.
برای کمک به تنفس او، قلاده یا بند دور گردنش را شل کنید.
مدت زمان تور را پیگیری کنید.
پس از حمله صرع یا اگر تشنج بیش از ۳ دقیقه طول کشید، با پزشک تماس بگیرید.
در تمام مدت تشنج صرع، کنار کودک بمانید.
نبایدها:
وحشت نکنید.
سعی نکنید در طول حمله صرع، حرکات بدن کودک را متوقف کنید. این کار ممکن است به او آسیب برساند یا باعث ناراحتی او شود.
چیزی در دهان کودک قرار ندهید، زیرا این کار میتواند باعث خفگی او شود.
برای جلوگیری از خفگی در هنگام تشنج، به کودک غذا، دارو یا هیچ مایعی ندهید.
در طول تونیک-سزار، سعی نکنید دهان کودک را به زور باز کنید، زیرا این کار میتواند به کودک شما آسیب برساند یا راههای هوایی او را مسدود کند.
چگونه از تشنج صرع در کودک جلوگیری کنیم؟
تشخیص عوامل محرک تشنج صرع در فرزندتان بسیار مهم است و انجام اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از این عوامل ضروری است.
مطمئن شوید که فرزندتان به اندازه کافی استراحت میکند، زیرا کمبود خواب نیز میتواند باعث تشنج شود.
هنگام استفاده از اسکیتبورد یا هنگام سواری، برای جلوگیری از آسیب به سر، از وسایل محافظ مانند کلاه ایمنی استفاده کنید.
به فرزندتان یادآوری کنید که برای جلوگیری از زمین خوردن، با احتیاط راه برود و قدم بردارد.
از نورهای شدید و صداهای بلند پرهیز کنید، زیرا این موارد میتوانند باعث تشنج صرع شوند.
فراموش نکنید که هر روز در یک ساعت مشخص به فرزندتان داروی ضد تشنج بدهید.
به فرزندتان تکنیکهای مدیریت استرس را آموزش دهید، زیرا استرس میتواند باعث تشنج نیز شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
در صورت وجود موارد زیر، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:
فرزند شما دچار تشنج صرع شده است که بیش از ۳ دقیقه طول کشیده است، زیرا ممکن است نوزاد دچار تشنج طولانی مدت و تهدید کننده زندگی به نام صرع پایدار شده باشد.
اگر کودک شما بیش از 30 ثانیه قادر به نفس کشیدن نیست.
آسیب به سر در حین تشنج، مانند آسیب و صدمه به مغز، میتواند در طول این عمل رخ دهد.
نکاتی که باید به خاطر داشته باشید-
اگر فرزند شما صرع دارد، لازم است موارد زیر را در نظر داشته باشید:
صرع میتواند با برخی بیماریهای دیگر اشتباه گرفته شود، بنابراین تشخیص صحیح ضروری است.
نوع و شدت تشنجهای صرعی در هر کودکی متفاوت است. بنابراین، همیشه ویژگیهای وضعیت فرزندتان را در نظر بگیرید.
بیشتر تشنجهای صرع را میتوان با داروهای ضد صرع کنترل کرد و کودک میتواند زندگی طبیعی و سالمی داشته باشد.
صرع میتواند در هر کودکی متفاوت باشد و قبل از شروع هرگونه درمان، درک کامل ویژگیهای وضعیت فرزندتان بسیار مهم است.
